Brood, meisjes en boeken

Een klassiek gecomponeerde roman die associaties oproept met het negentiende-eeuwse naturalisme van een schrijver als Zola. The Stone Hills of Maragoli van Stanley Gazemba vertelt het verhaal van de neergang van Ombina, een arme theeplukker, getrouwd en vader van twee kinderen. In de openingsscène is hij in het schemerduister onderweg naar de groentetuin van zijn baas. Ombina is zenuwachtig, want vandaag zal hij voor het eerst in zijn leven stelen. ‘Not money, not silver. He was going to steal food. Plain life-sustaining food, and it weighed him down with such shame he could hardly keep his head straight.’

Stanley Gazemba

Literaire Prijs
Stanley Gazemba (1974) heeft verschillende boeken op zijn naam staan, waaronder The Stone Hills of Maragoli, zijn debuut waarmee hij de Jomo Kenyatta Prize for Literature won. Deze prachtige, originele roman is een liefdesgeschiedenis met als decor het dorpsleven in het rurale westen van Kenia, ver van het moderne stadsleven. Het dorp waarin Gazemba zelf opgroeide en de mensen die daar woonden vormden zijn inspiratie. Zijn personages wonen met koe en kippen in kleine hutten die zijn doortrokken van de rook van de houtvuurtjes waarop wordt gekookt. Armoede is een constante factor waaraan bijna niet te ontsnappen is. ‘Maar armoede definieert niet wie je bent,’ zegt Gazemba, ‘je kunt denken: ik ben arm, dus ik ben een loser. Je kunt ook proberen er iets aan te doen.’  

Boekenclubs en een literair festival

Terwijl ik een wandelingetje maak naar Lavington Green, waar ik een paar boodschappen moet doen en de postbus wil legen (ik hoop op een pakketje met boeken dat ik al een paar weken verwacht) besluit ik een blog te gaan schrijven. Over mijn nieuwe literaire leven in deze stad. Of liever gezegd over hoe je literatuur en leven kunt ontraadselen in een nieuwe stad op een nieuw continent met een traditie van verhalen, schrijvers en lezers die nog totaal onbekend voor mij zijn. Ik woon nu ruim een jaar in Nairobi. Eerst met man en honden, na een paar maanden werd baby C geboren.

In Nederland werkte ik bij een uitgeverij. Mijn leven is altijd gevuld geweest met boeken, literatuur. Lezen. Toen we hierheen vertrokken droomde ik van eindeloos lezen, vooral de klassiekers die ik uit tijdgebrek had overgeslagen. Ik stelde me zo voor dat ik hoogzwanger mijn dagen zou stukslaan in het goede gezelschap van De gebroeders Karamazov, De toverberg en eindelijk eens Elsschot.