Brood, meisjes en boeken

Een klassiek gecomponeerde roman die associaties oproept met het negentiende-eeuwse naturalisme van een schrijver als Zola. The Stone Hills of Maragoli van Stanley Gazemba vertelt het verhaal van de neergang van Ombina, een arme theeplukker, getrouwd en vader van twee kinderen. In de openingsscène is hij in het schemerduister onderweg naar de groentetuin van zijn baas. Ombina is zenuwachtig, want vandaag zal hij voor het eerst in zijn leven stelen. ‘Not money, not silver. He was going to steal food. Plain life-sustaining food, and it weighed him down with such shame he could hardly keep his head straight.’

Stanley Gazemba

Literaire Prijs
Stanley Gazemba (1974) heeft verschillende boeken op zijn naam staan, waaronder The Stone Hills of Maragoli, zijn debuut waarmee hij de Jomo Kenyatta Prize for Literature won. Deze prachtige, originele roman is een liefdesgeschiedenis met als decor het dorpsleven in het rurale westen van Kenia, ver van het moderne stadsleven. Het dorp waarin Gazemba zelf opgroeide en de mensen die daar woonden vormden zijn inspiratie. Zijn personages wonen met koe en kippen in kleine hutten die zijn doortrokken van de rook van de houtvuurtjes waarop wordt gekookt. Armoede is een constante factor waaraan bijna niet te ontsnappen is. ‘Maar armoede definieert niet wie je bent,’ zegt Gazemba, ‘je kunt denken: ik ben arm, dus ik ben een loser. Je kunt ook proberen er iets aan te doen.’  

De hardloopbroek van Benali

Ik ben al weken zonder een cent te verdienen pr aan het bedrijven voor het Storymoja Hayfestival: wat van alles blijkt in te houden: een pr plan maken dat kwijt raakt, ruzie maken met kranten over publicatiedata en gênant vaak vragen aan een journalist van The Daily Nation of hij please nog één keer wil herhalen wat hij net zei, omdat ik hem echt niet kan verstaan (lawaaiig kantoor, leg ik hem uit, en I am not a native speaker) totdat hij plots ophangt en ik nog steeds niet weet of het interview waar ik over belde doorgaat. En dan nu die hardloopbroek.

De Nederlandse schrijver Abdelkader Benali is te gast bij het Storymoja Hayfestival om te praten over schrijven, voetballen in Afrika en marathon lopen. Maar dat niet alleen, hij is hier ook om zelf hard te lopen, want Benali traint voor de marathon van Amsterdam. De dag voordat het festival begint ontvang ik een e-mailtje van hem. Of ik misschien aan een hardloopbroek kan komen. Hij is de zijne vergeten en staat op het punt in het vliegtuig te stappen. Een hardloopbroek voor Abdelkader Benali. Welke maat zou hij hebben en wat voor een broek wil hij? Strak, los, lang, kort? Of heel kort? (Of strak en heel kort?)

Bellen is wat je doet als je pr doet

Tijdens mijn eerste expeditie in de uitgeef- en media wereld in Nairobi ontmoette ik Muthoni Garland. We woonden nog in Nederland en ik was hier een week lang op pad om zoveel mogelijk mensen te ontmoeten die mij een idee konden geven van mijn werkperspectieven alhier. Muthoni is schijfster en heeft een paar jaar geleden met vier andere schrijvers een uitgeverij opgericht, Storymoja. Zij hadden het gevoel dat zij hun werk beter zelf konden uitgeven dan het onder te brengen bij een van de oudere uitgeverijen hier. De meeste uitgeverijen in Kenia zijn educatieve uitgeverijen, met een kleine fictie poot. Ware bolwerken van corruptie en traditie, met weinig gevoel voor het nieuwe elan van de hedendaagse Keniaanse schrijvers.

Naast het uitgeven van boeken, organiseert Storymoja jaarlijks het Hayfestival. Een literair festival met grote namen uit binnen-en buitenland. Dit jaar is Ben Okri te gast. En Abdelkader Benali en vele anderen. Naast lezingen, paneldiscussies en boekpresentaties is er een gevarieerd programma met theater, verhalen vertellen, workshops, muziek en activiteiten voor kinderen. Een geweldig festival waar iedereen die interesse heeft in literatuur, cultuur en kunst op af komt.