Moord in Nairobi
Afrikaanse crime is in. En Scandinavische crime is uit. Zoiets las ik een tijdje geleden in een artikel getiteld ‘All Hail the African Renaissance’ . Waarom het Afrika of Scandinavië moet zijn is mij niet helemaal duidelijk. En dat Afrikaanse crime zo’n succesvol genre is had ik helemaal gemist. Maar ik sta dan ook aan het begin van mijn ontdekkingsreis van de hoogte – en dieptepunten van de Afrikaanse literatuur. Tijdens mijn volgende bezoek aan boekhandel de Bookstop zag ik Nairobi Heat van de in Amerika wonende Keniaanse schrijver Mukoma wa Ngugi bij de kassa liggen. Titel en omslag konden maar een ding betekenen: crime. Ik schoof mijn literair verantwoorde stapeltje boeken (met gedateerde, onaantrekkelijke voorkanten) die ik net had uitgezocht aan de kant, pakte Nairobi Heat op en keek vragend naar boekhandelaar Chan. Die misprijzend zijn hoofd schudde. ‘Not for you,’ zei hij, ‘you won’t like it.’ Ik twijfelde: toch kopen betekende ernstige reputatieschade. Voor zo’n 25 euro. Terwijl ik juist zo’n aangename verstandhouding met deze lokale boekenpaus had opgebouwd. Gedreven door ijdelheid legde ik Nairobi Heat weer weg en rekende de andere boeken af.
Maar ik wilde het boek toch hebben. Net voor kerst bestelde ik het dus bij de zelfhulpboekhandel om de hoek. En een week geleden heb ik het eindelijk bemachtigd. Niet omdat die bestelling aankwam, maar omdat ik het van S, een nieuwe Nairobi immigrant kon lenen. Gekocht via bol.com en meegenomen uit Nederland. Zo kun je dus ook aan je Afrikaanse lectuur komen.
photo by david mariampolski
Terwijl ik op het terras van Artcaffé zit te wachten op mijn lunchafspraak, lees ik over de Afro-Amerikaanse politieman Ishmael die naar Nairobi is gekomen om een zaak op te lossen. Er wordt lekker veel geschoten en Ishmael heeft zojuist samen met zijn Keniaanse collega O een meisje gered dat werd verkracht in een hut in sloppenwijk Mathare (niet dat dat iets met de zaak waar hij aan werkt te maken heeft, maar een damsel in distress laat je natuurlijk niet gillen). Als mijn Keniaanse vriendin J aankomt, blijkt ze een nogal eigenaardige week achter de rug te hebben. Haar buurvrouw was een paar dagen geleden dood in haar appartement gevonden. J kende haar een beetje, ze leenden wel eens dvd’s van elkaar. Eerst werd aangenomen dat het zelfmoord was. Ze lag dood in bed en er waren geen sporen van geweld. Maar uit de lijkschouwing bleek later dat ze was gewurgd.
